چكيده
بيان مساله: بررسي ها نشان مي دهند، عفونت هرپس سيمپلكس شايع ترين علت پيدايش زخم هاي دهاني در بيماران با سركوب ايمني در اثر شيمي درماني و لوسمي است. 
هدف: هدف از انجام اين پژوهش، بررسي ويژگي هاي باليني و پيوند ميان زخم هاي دهاني و عفونت ويروس هرپس سيمپلكس در بيماران در حال شيمي درماني در بيمارستان هاي كرمان در سال 1386 بود.
مواد و روش: در اين پژوهش توصيفي مقطعي، 41 بيمار داراي زخم دهاني و در حال شيمي درماني بررسي شدند. شمار 20 نفر از اين بيماران به لوسمي لنفوسيتيك حاد مبتلا بودند . از زخم ها با استفاده از سواب سترون، نمونه اي فراهم و در آزمايشگاه ، مراحل انجام واكنش زنجيره اي پليمراز (PCR) انجام گرفت. سرانجام، همه ي داده ها با استفاده از آزمون مجذور كا، آزمون تي و برنامه ي SPSS13/5 واكاوي شدند.
يافته ها: در اين پژوهش 41 بيمار بررسي شدند، كه از اين شمار، 31 نفر (75/6 درصد) مرد و 10 نفر (24/4 درصد) زن بودند. آزمايش واكنش زنجيره اي پليمراز در 28 بیمار (68/3 درصد) مثبت گزارش گرديد. شمار 30 بیمار (73/2 درصد) در اين بررسي دچار زخم هاي دهاني منفرد و 11 بيمار (26/8 درصد) از زخم هاي متعدد رنج مي بردند. شايع ترين جاي ايجاد زخم در اين بيماران، زبان، مخاط گونه و لب گزارش گرديد.
نتيجه گيري : در بيش از نيمي از موارد، عامل ايجاد زخم هاي دهاني در بيماران در حال شيمي درماني ، عفونت
هرپس سيمپلكس است. بنابراين، مي توان بر اي اين بيماران، به صورت پروفيلاكسي درمان هاي ضد ويروسي انجام داد. براي تشخيص اين عفونت ، تنها تكيه بر علا يم باليني كافي نبوده و بهتر است از آزمايش ها ي تكميلي ، مانند PCR كمك گرفت.
واژگان كليدي: زخم دهاني، ويروس هرپس سيمپلكس، شيمي درماني

 

مشاهده نسخه کامل