چكيده: 
مقدمه: بيماري كوليت اولسروز از بيماري‌هاي التهابي روده است كه اتيولوژي آن به درستي شناخته نشده است ولي نقش عوامل ژنتيكي و محيطي در وقوع اين بيماري مطرح شده است. با توجه به مطالعات محدود در كشور ما انجام بررسي جامع در زمينه مشخصات دموگرافيك و علايم بيماران ضروري به نظر مي‌رسد.
روش: در اين مطالعه مقطعي و آينده‌نگر، 85 بيمار مبتلا به كوليت اولسروز مراجعه كننده به مطب سه نفر از متخصصين گوارش شهر كرمان از ابتداي سال 1384 لغايت نيمه اول سال 1386 تحت بررسي قرار گرفتند. تشخيص كوليت اولسروز بر اساس علائم باليني، كولونوسكوپي، پاتولوژي و رد ساير بيماري‌ها داده شد. اطلاعات مورد نظر از طريق مصاحبه حضوري از بيماران اخذ گرديد و تحليل نتايج توسط نرم‌افزار آماري SPSS15 انجام شد.
يافته‌ها: متوسط سن بيماران در زمان تشخيص 12/13±31/33 سال بود. فاصله شروع علايم تا تشخيص بيماري به طور متوسط 8 ماه و نسبت مرد به زن 8/0 به 1 بود. مهم‌ترين علايم باليني ركتوراژي و اسهال خوني (9/92%)، درد شكم (20%)، اسهال موكوسي (1/13%)، كاهش وزن (2/11%) و تب (4/4%) بود. الگوي بيماري در
5/83% موارد مزمن متناوب، در 13% موارد مزمن مداوم و در 5/3% موارد حاد خود محدود شونده بود. توزيع آناتوميك بيماري، محدود به ركتوم (3/8%)، ركتوسيگموئيد
(5/23%)، ركتوسيگموئيد و كولون نزولي (2/28%)، درگيري تاخم كبدي (2/21%)، و پان كوليت (8/18%) بود. عوارض خارج روده‌اي در 35/22%، موارد وجود داشت كه شامل درگيري دهان (94/12%)، كبد (88/5%) و درگيري عضلاني-اسكلتي (53/3%) بود.
نتيجه‌گيري: بيماري التهابي روده با عود مكرر يكي از علل مهم مراجعه به متخصصان گوارش مي‌باشد. كوليت اولسروز در ايران از نظر اپيدميولوژي و ويژگي‌هاي دموگرافيك باليني مشابهت نسبي با ساير نقاط جهان دارد ولي سير باليني شديد، تظاهرات خارج روده‌اي و پيك سني دوم در سنين بالا به نظر مي‌رسد نسبت به ساير مطالعات كمتر است.

كلمات كليدي: كوليت اولسروز، يافته‌هاي باليني

مشاهده نسخه کامل