مقدمه: هيپوتيروئيدی بيماری به نسبت شايعی است. درمان بيماران بيشتر با لووتيروکسين انجام می‌شود. زمانی که دوزهای بالای قرص لووتيروکسين برای درمان هيپوتيروئيدی لازم باشد،علت آن بايد توسط پزشک مورد بررسی قرار گيرد. 
معرفی بيمار: بيمار خانم 43 ساله‌ای بود که به دليل عدم کنترل کم‌کاری تيروئيد با مصرف 1000 ميکروگرم لووتيروکسين و 150 ميکروگرم ليوتيرونين به درمانگاه غدد معرفی شد. بيمار با احتمال سوء‌جذب کاذب لووتيروکسين در بيمارستان بستری شد تا آزمون جذب لووتيروکسين (Levothyroxin Loading ) برای او انجام شود. 
يافته‌ها: سطح T4 سرم بعد از مصرف لووتيروکسين در دقايق صفر، 30، 60، 120 و 240 اندازه‌گيری شد که افزايش يافته بود (به ترتيب 9/0، 2/1، 4/1، 3/2 و 6/2 ميکروگرم در دسی‌ليتر بود) که نشانه‌ی جذب طبيعی T4 در روده‌ی کوچک است و اين به معنی سوءجذب کاذب لووتيروکسين بود که به دليل عدم مصرف منظم دارو ايجاد شده بود. 
نتيجه‌گيری: آزمون جذب لووتيروکسين قادر به افتراق سوءجذب واقعی از کاذب است. از آن‌جا که علايم روحی به خصوص افسردگی در بيماران مبتلا به هيپوتيروئيدی شايع‌تر است، در صورت عدم پاسخ به درمان با وجود افزايش دوز لووتيروکسين بايد به فکر سوءجذب لووتيروکسين به خصوص نوع کاذب آن باشيم. در اين حالت پس از رد ساير علل با آزمون فوق بايد به تشخيص قطعی رسيد و درمان مناسب را انجام داد.