مقدمه: داروهاي ضد TNFα رده جديدي از داروهاي مورد استفاده براي درمان بيماري‌هاي التهابي مفصلي مي‌باشند كه به صورت سيستميك استفاده مي‌شوند ولي به علت قيمت بسيار بالا و بعضي عوارض جانبي استفاده محدودي دارند. هدف اين تحقيق بررسي اثر تزريق داخل مفصلي (موضعي) دو مهارگر TNFα يعني Infliximab و Etananercept بر هيستوپاتولوژي و هم‌چنين به علت نقش مهم جريان خون در عملكرد مفصل، بررسي اثر انفوزيون موضعي اين داروها بر جريان خون مفصل التهابي مزمن بود.
روش‌: 42 خرگوش سفيد نژاد نيوزلندي بعد از ايجاد التهاب مزمن به روش القاي آرتريت توسط آنتي‌ژن به طور تصادفي در دو گروه هيستوپاتولوژي و جريان خون قرار گرفتند. هر گروه به سه زير گروه شاهد (سرم فيزيولوژي), Etanercept و Infliximab تقسيم شد. در حيوانات گروه اول 2 هفته بعد از ايجاد التهاب مزمن تزريق داخل مفصلي سرم فيزيولوژي, 4 ميلي‌گرم Etanercept و يا 16 ميلي‌گرم Infliximab صورت گرفت و 2 هفته بعد (پايان هفته چهارم) از مفصل زانوي آنها مقاطع ميكروسكوپي تهيه و از نظر هيپرپلازي لايه سينوويال، هيپرپلازي ويلوس، انفيلتراسيون سلول‌هاي التهابي و تشكيل پانوس با هم و با مقاطع ميكروسكوپي از مفصل 2 حيوان سالم مقايسه گرديد. گروه دوم نيز 4 هفته پس ايجاد التهاب مزمن تحت انفوزيون موضعي شريان نزديك مفصلي Etanercept،Infliximab و يا سرم فيزيولوژي قرار گرفتند. فشارخون شرياني از كانول كاروتيد و جريان خون مفصل توسط دستگاه ليزر داپلر ثبت گرديد. 
يافته‌ها: تزريق داخل مفصلي Etanercept و Infliximab اثرمعني‌داري بر شاخص‌هاي هيستوپاتولوژي مفصل التهابي مزمن نداشت. سرم فيزيولوژي اثر معني‌داري بر جريان خون و مقاومت عروقي مفصل نداشت. Etanercept سبب افزايش معني‌دار جريان خون مفصل به ميزان 1/16±8/63 درصد و كاهش معني‌دار مقاومت عروقي به ميزان 4/4±2/42 درصد گرديد. Infliximab نيز جريان خون مفصل را به‌ميزان 1/21±6/70 درصد افزايش و مقاومت عروقي را به‌ميزان 3/6±7/38 درصد كاهش داد. 
نتيجه‌گيري: علي‌رغم عدم تأثير معني‌دار از نظر هيستوپاتولوژي، Infliximab و Etanercept با افزايش جريان خون مفصل التهابي مزمن و كاهش شرايط هيپوكسي حاكم برآن احتمالاً مي‌توانند پيش‌آگهي بيماري رماتيسم مفصلي را بهبود بخشند. 
كلمات كليدي: آرتريت مفصلي، داروهاي ضد TNFα، Infliximab، Etanercept، هيستوپاتولوژي، جريان خون مفصل، خرگوش