مقدمه: سندرم زجر تنفسي حاد (ARDS) يكي از شايع ترين علل نارسايي تنفسي محسوب مي شود. هدف از اين مطالعه بررسي اثرات آمينوفيلين تزريقي بركمپليانس استاتيك ريه، مقاومت را ههاي هوايي و فشار اكسيژن خون شرياني در بيماران مبتلا به ARDS است.
مواد و روش ها: در يك كارآزمايي باليني، 60 بيمار مبتلا به ARDS كه در بخش مراقبت هاي ويژه بيمارستان شهيد باهنر كرمان تحت تهويه مكانيكي بودند مورد مطالعه قرار گرفتند. بعد از آرام سازي و هماهنگي كامل بيمار با ونتيلاتور، مقاومت راه هاي هوايي، كمپليانس استاتيك ريه ها و فشار اكسيژن خون شرياني اندازه گيري شد. سپس در تمامي بيماران مورد بررسي ابتدا آمينوفيلين به ميزان 5 ميلي گرم /كيلوگرم طي يك ساعت و سپس 5/0 میلی گرم/ کیلوگرم در هر ساعت براي 24 ساعت انفوزيون شد. بلافاصله بعد از اتمام تزريق، متغيرهاي مزبور مجدداً اندازه گيري و با مقادير پيش از تزريق مقايسه شدند. 
نتايج: ميانگين مقاومت راه هاي هوايي بعد از تزريق آمينوفيلين به ميزان معني داري كاهش يافته بود. (55/3 ± 05/16 آب/ ساعت/ ثانیه در برابر 46/3 ± 96/18، 001/0=p ). همچنين ميانگين كمپليانس استاتيك نيز (95/6 ± 44/27 ميلي ليتر / سانتي متر آب در برابر 65/5 ± 58/24، 001/0=P ) بعد از تزريق آمينوفيلين افزايش معني داري را نشان مي داد در حالي كه ميانگين فشار اكسيژن خون شرياني (19/0 ± 46/72 در برابر 48/9 ± 5/71 میلی متر جیوه، 078/0=P ) بعد از تزريق آمينوفيلين افزايش معني داري را نشان نمي داد. 
پيشنهادها: انفوزيون آمينوفيلين در بيماران  ARDS به طور معني داري باعث كاهش مقاومت راه هاي هوايي و افزايش كمپليانس استاتيك ريه ها مي شود ولي بر فشاراكسيژن خون شرياني اثر خاصي ندارد.
گل واژگان: كمپليانس استاتيك ريه، مقاومت راه هاي هوايي، فشار اكسيژن شرياني، سندرم زجر تنفسي حاد، آمينوفيلين .