زمينه و هدف: سندرم روده تحريك پذير ( Irritable Bowel Syndrome ) IBS يك اختلال گوارشي شايع با پاتوفيزيولوژي نامشخص است كه يكي از علل مهم غيبت از كار، مراجعه به پزشكان و كاهش كيفيت زندگي مي باشد. در اين مطالعه فراواني اين سندرم در دانشجويان دانشگاه علوم پزشكي رفسنجان ارزيابي شده است . 
مواد و روش ها: اين مطالعه توصيفي-مقطعي، در سال 88-1387 بر روي 406 نفر از دانشجويان مشغول به تحصيل در دانشگاه علوم پزشكي رفسنجان كه به روش نمونه گيري منظم انتخاب شدند، انجام شد. ابزار جمع آوري داده ها ، پرسش نامه پژوهش گر ساخته اي بر اساس معيار Rome III بود. تجزيه و تحليل داده ها با استفاده از آزمون هاي آماري مجذور كاي و - t test انجام شد. 
يافته ها: از تعداد 274 پرسش نامه بررسي شده ( 9/63%) 175 پرسش نامه مربوط به دانشجويان دختر و ( 1/36 %) 99 پرسش نامه مربوط به دانشجويان پسر بود. ميانگين سني دانشجويان مورد بررسي 32/2±36/ 21 سال محاسبه شد. 16 دانشجو (8/5%) با فاصله اطمينان 95% (8/9%- 8/1%) مبتلا به IBS بودند كه شايع ترين علامت در آن ها درد يا ناراحتي شكمي بود كه با تغيير در تعداد دفعات اجابت مزاج همراهي داشت (4/12%). شروع درد با تغيير در تعداد دفعات اجابت مزاج در مردان بيشتر از زنان بود (015/0= p ). در سنجش توزيع فراواني متغيرهاي دموگرافيك مورد بررسي، از نظر ابتلاء و يا عدم ابتلاء به IBS ، تفاوت معني دار آماري مشاهده نشد . 
نتيجه گيري: فراواني IBS در مطالعه حاضر در مقايسه با كشورهاي در حال توسعه كمتر است و به آمار كشورهاي توسعه يافته نزديك تر است. بر اساس نتايج اين مطالعه فراواني IBS بر اساس معيار Rome III با آمارهاي پيشين از ساير نقاط ايران (4/18%-2/4%) نزديك مي باشد. انجام مطالعه هاي گسترده تر توصيه مي شود. 
کليدواژگان: سندرم روده تحريك پذير، دانشجويان، دانشگاه علوم پزشكي رفسنجان