مقدمه: افشاي تشخيص سرطان مي تواند بر جنبه هاي مختلف زندگي بيماران سرطاني تاثيرگذار باشد. اين مطالعه براي تعيين تمايل بيماران مبتلا به سرطان به دانستن تشخيص بيماري و نحوه ي اطلاع از آن انجام شده است. 
مواد و روش ها: اين پژوهش توصيفي روي 385 بيمار مبتلا به سرطان در بيمارستان هاي افضلي پور، شفا و باهنر شهر كرمان در فاصله ي زماني سال هاي 89-1388 انجام گرفته است. به منظور انجام پژوهش، بيماران سرطاني طبق معيارهاي پذيرش، انتخاب و مورد مطالعه قرار گرفتند. ابزار مورد استفاده پرسشنامه بود كه بعد از توجيه آزمودني ها، پرسشنامه ها توزيع شد و بلافاصله بعد از تكميل جمع آوري شدند .
یافته ها: از بين 385 بيمار مبتلا به سرطان 155 (40 درصد) نفر از بيماري خود خبر داشند. در بين بيماراني كه از تشخيص بيماري خود خبر داشتند در خصوص تمايل آن ها در رابطه با نحوه ي اطلاع يافتن از بيماري خود پرسشگري به عمل آمد كه 1/89 درصد از آن ها تمايل به دانستن تشخيص بيماري خود داشتند. تقريباً تمام بيماران متمايل بودند كه از سير و پيش آگهي بيماري و عوارض درمان آگاهي داشته باشند. از ميان اطلاعات دموگرافيك بيماران تنها متغير معني دار، جنسيت بود و مردان بيش از زن ها مايل  به دانستن تشخيص بيماري شان بودند (P<0/05).
نتیجه گیری: نتايج اين پژوهش نشان داد كه اكثر بيماران مبتلا به سرطان ترجيح مي دهند از تشخيص و پيش آگهي بيماري و عوارض درمان مطلع باشند، در حالي كه بيش تر بيماران از تشخيص بيماري خود مطلع نبودند.
کليدواژگان: افشاي حقيقت، سرطان، ارتباط پزشك و بيمار