مقدمه: نشانگان روده تحريک پذير (Irritable bowel syndrome يا IBS ) يکي از شايع ترين اختلالات عملکردي دستگاه گوارش است که با علايم غير اختصاصي چون درد يا ناراحتي شکمي، تغيير الگوي اجابت مزاج و احساس نفخ بدون هر گونه پاتولوژي خاصي مشخص مي شود. شيوع اين بيماري در سراسر دنيا متفاوت است. اين مطالعه به منظور تعيين شيوع IBS در شهر کرمان انجام گرفت.

روش: اين مطالعه به صورت مقطعي و با روش نمونه گيري خوشه اي يک مرحله اي تصادفي انجام گرفت. جمع آوري داده ها از طريق مصاحبه با 2259 نفر در محدوده سني 75-15 سال که با مراجعه به درب منازل آن ها براي شرکت در مطالعه دعوت شده بودند و با تکميل پرسشنامه بر اساس معيار رم (Rome III) IIIانجام شد، اطلاعات با استفاده از آزمون آماري x2 و Logistic regression تحليل شد. سطح معني داري کمتر از 0.05 با ارزش تلقي شد.

يافته ها: شرکت کنندگان در اين مطالعه شامل 1088 نفر ( 48.2 درصد) مرد و 1171 نفر ( 51.8 درصد) زن با ميانگين سني 16±43 سال بودند. شيوع کلي 4.38IBS درصد به دست آمد. شيوع استاندارد شده در استان کرمان 6.2 درصد و در ايران 6.1 درصد محاسبه شد. ارتباط IBS با سن معني دار بود و با افزايش سن احتمال بروز بيماري IBS کاهش داشت (P<0.001 ). شايع ترين علامت در افراد مبتلا به بيماري، نياز به زور زدن حين دفع ( 59.6 درصد) و احساس نفخ شکمي ( 55.6 درصد) بود.

نتيجه گيري: نتايج اين مطالعه نشان داد که شيوع IBS در کرمان در کل نسبت به کشورهاي غربي کمتر است. ولي با توجه به اين که شيوع در سنين جواني خيلي بيشتر است و جمعيت کرمان به طور عمده جوان مي باشند، انجام اقدامات آموزشي- بهداشتي براي پيشگيري از بروز آن مي تواند منافع فردي و اقتصادي مهمي را براي جامعه به دنبال بياورد.

كليد واژه: روده تحريک پذير، شيوع، رم III ، ايران